سیلیکون فلزی که به عنوان سیلیکون کریستالی یا سیلیکون صنعتی نیز شناخته می شود، عمدتاً به عنوان یک افزودنی برای آلیاژهای غیر آهنی استفاده می شود. سیلیکون فلزی محصولی است که از کوارتز و کک در یک کوره الکتریکی ذوب می شود. محتوای اصلی سیلیکون حدود 98٪ است و ناخالصی های باقی مانده آهن، آلومینیوم، کلسیم و غیره است.
در کشور ما معمولاً سیلیکون فلزی بر اساس محتوای سه ناخالصی اصلی آن یعنی آهن، آلومینیوم و کلسیم طبقهبندی میشود. با توجه به درصد آهن، آلومینیوم و کلسیم موجود در سیلیکون فلزی، سیلیکون فلزی را می توان به گریدهای مختلفی تقسیم کرد مانند 553، 441، 411، 421، 3303، 3305، 2202، 2502، 15{{2{0}}1، و 1101. در هر درجه، کدهای اول و دوم نشان دهنده درصد آهن و آلومینیوم هستند، و رقم سوم و چهارم نشان دهنده محتوای کلسیم است، بنابراین 553 نشان دهنده میزان آهن، آلومینیوم و کلسیم در سیلیکون فلزی است که 0.5٪ و 0.5٪ است. ٪، 0.3٪; 441 نشان دهنده محتوای آهن، آلومینیوم و کلسیم در سیلیکون فلزی 0.4٪، 0.4٪، 0.1٪ است.
مشاهده می شود که تفاوت بین 441 و 553 تفاوت در خلوص است. محتوای سیلیکون 553 بزرگتر یا مساوی 98.7 درصد است در حالی که محتوای سیلیکون 441 بزرگتر یا مساوی 99.1 درصد است. به طور خاص، سیلیکون صنعتی از واکنش کوارتز و کربن در دمای بالا در یک کوره غوطهور به دست میآید. :SIO2+C{10}}SI+CO2. کوارتز می تواند بی کیفیت یا با کیفیت باشد و کربن به عنوان عامل کاهنده نیز می تواند بی کیفیت یا با کیفیت باشد. تفاوت در این مواد اولیه، خلوص سیلیکون صنعتی را تعیین می کند. از منظر هزینه، بدیهی است که هر چه کیفیت مواد اولیه بالاتر باشد، گرانتر خواهد بود.





