طبقه بندی سیلیکون فلزی

معمولاً بر اساس محتوای سه ناخالصی اصلی آهن، آلومینیوم و کلسیم موجود در جزء فلزی سیلیکون طبقه بندی می شود. با توجه به محتوای آهن، آلومینیوم و کلسیم موجود در سیلیکون فلزی، می توان آن را به گریدهای مختلفی مانند 553، 441، 411، 421، 3303، 3305، 2202، 2502، 1501، 1101 و غیره تقسیم کرد.
در صنعت، فلز سیلیکون معمولاً با کاهش دی اکسید سیلیکون توسط کربن در یک کوره الکتریکی تولید می شود. معادله واکنش شیمیایی SiO2 به اضافه 2C → Si به علاوه 2CO است. خلوص سیلیکون به دست آمده با این روش 97 تا 98 درصد است که به آن سیلیکون فلزی می گویند. پس از ذوب و تبلور مجدد، ناخالصی ها را با اسید حذف می کنند تا سیلیکون فلزی با خلوص 99.{6}}.8 درصد بدست آید.
جزء اصلی سیلیکون فلزی سیلیکون است، بنابراین خواصی مشابه سیلیکون دارد. سیلیکون دارای دو آلوتروپی، سیلیکون آمورف و سیلیکون کریستالی است. سیلیکون آمورف یک پودر سیاه خاکستری است که در واقع یک ماده ریز کریستالی است. سیلیکون کریستالی دارای ساختار کریستالی و خواص نیمه هادی الماس، نقطه ذوب 1410 درجه، نقطه جوش 2355 درجه، سختی مقیاس Mohs 7 و شکننده است. سیلیکون آمورف دارای خواص شیمیایی فعال است و می تواند به شدت در اکسیژن بسوزد. در دماهای بالا با فلزات غیر فلزی مانند هالوژن، نیتروژن و کربن واکنش می دهد و همچنین می تواند با فلزاتی مانند منیزیم، کلسیم و آهن واکنش داده و سیلیسیدها را تشکیل دهد. سیلیکون آمورف تقریباً در تمام اسیدهای معدنی و اسیدهای آلی از جمله اسید هیدروفلوئوریک نامحلول است، اما در اسیدهای مخلوط اسید نیتریک و اسید هیدروفلوئوریک محلول است. محلول غلیظ هیدروکسید سدیم می تواند سیلیکون آمورف را حل کرده و هیدروژن آزاد کند. سیلیکون کریستالی نسبتاً غیر فعال است. حتی در دمای بالا با اکسیژن ترکیب نمی شود. همچنین در هر اسید معدنی و اسید آلی نامحلول است، اما در اسید مخلوط اسید نیتریک و اسید هیدروفلوئوریک و محلول غلیظ هیدروکسید سدیم محلول است.