در صنایع ریخته گری فلزی و فولاد سازی ، اکسیداسیون یک فرآیند مهم است که به طور مستقیم بر کیفیت محصول نهایی تأثیر می گذارد. در میان بسیاری از deoxidizer ،کاربید سیلیکون (SIC)وتسیلیکوندو مورد استفاده گسترده هستند.
deoxidizeriser های سیلیکون کاربید و فروسیلیکون چیست؟
deoxidizer کاربید سیلیکون
deoxidizer کاربید سیلیکون در درجه اول از SIC (به طور معمول خلوص 60-80 ٪) تشکیل شده است ، با مقادیر کمی سیلیکون ، کربن و ناخالصی های کمیاب. مکانیسم deoxidation آن: Sic+ 2 O → Sio₂ + C ، آزاد کردن سیلیکون و کربن در طی این فرآیند برای اکسید کردن.
deoxidizer ferrosilicon
Ferrosilicon آلیاژ آهن و سیلیکون (به طور معمول 70-85 ٪ سیلیکون) است که مستقیماً با اکسیژن از طریق واکنش Si+ 2 O → SiO₂ واکنش نشان می دهد. این امر سیلیکون خالص را بدون معرفی کربن اضافی فراهم می کند.

مقایسه عملکرد کلیدی
1. سرعت و قدرت دفع اکسیداسیون
Ferro Silicon:با توجه به محتوای بالای سیلیکون آزاد ، مستقیماً با اکسیژن واکنش نشان می دهد و در نتیجه باعث اکسیداسیون سریعتر می شود. این امر باعث می شود که آن را به یک انتخاب ایده آل برای برنامه هایی که نیاز به اکسیداسیون سریع ، مانند تولید فولاد خفیف دارند ، انتخاب کند.
کاربید سیلیکون:از آنجا که SIC ابتدا باید سیلیکون را تجزیه کند ، آهسته تر از بین می رود. این واکنش آهسته تر به جلوگیری از اکسیداسیون بیش از حد موضعی کمک می کند و خطر اجزاء سرباره را کاهش می دهد.
2. تأثیر بر ترکیب ذوب
Ferro Silicon:فقط سیلیکون را به ذوب می افزاید و آن را برای برنامه های حساس به محتوای کربن ، مانند فولاد خفیف و فولادهای آلیاژی خاص ، مناسب می کند.
کاربید سیلیکون:معرفی همزمان سیلیکون و کربن به حفظ محتوای کربن در تولید چدن (مانند آهن خاکستری و آهن انعطاف پذیر) کمک می کند و نیاز به رکوردزهای اضافی را کاهش می دهد.
3. تشکیل و حذف سرباره
Ferro Silicon:تمایل به تشکیل ذرات ظریف Sio₂ ، که ممکن است برای اطمینان از شناور کامل و حذف کامل نیاز به آشفتگی کامل تر داشته باشد. کاربید سیلیکون:اجزاء درشت Sio₂ را تولید می کند و جدا کردن آنها از ذوب آسان تر می شود و از این طریق خطر ابتلا به میکرو در محصول نهایی را کاهش می دهد.
کدام یک بهتر است؟
اثربخشی اکسیداسیون کاربید سیلیکون در مقابل فروسیلیکون را نمی توان به سادگی به عنوان "که بهتر است" تعیین کرد. در عوض ، این بستگی به کاربرد خاص (مانند نوع ذوب ، حساسیت به کربن و الزامات فرآیند) دارد. هر کدام ویژگی های deoxidation متمایز خود را دارند:
1. از نظر ظرفیت و سرعت دفع اکسیداسیون: FESI مستقیم و کارآمدتر است.
سیلیکون در آلیاژ سیلیکون Ferro (مانند75 ٪ فروسیلیکون، حاوی 70 ٪ -80 ٪ سیلیکون) به عنوان سیلیکون ابتدایی یا آلیاژ آهن سیلیکون وجود دارد. این واکنش مستقیم با اکسیژن موجود در ذوب (Si+ 2 O → Sio₂) واکنش نشان می دهد ، و در نتیجه سرعت واکنش سریعتر و ظرفیت دفع اکسیداسیون قوی تر (سیلیکون اولویت دی اکسیداسیون بالاتری از کربن دارد). به خصوص در کاربردهای حساس به کربن (مانند فولادهای کم کربن و فوق العاده کم کربن) ، Ferrosilicon کربن اضافی را معرفی نمی کند ، می تواند به سرعت میزان اکسیژن را کاهش دهد ، اجزاء اکسید را به حداقل برساند و راندمان قابل کنترل تر را فراهم کند.
2. از منظر ثبات اکسیداسیون و تأثیر آن بر ذوب: آلیاژ کاربید سیلیکون برای سناریوهای خاص ملایم تر و مناسب تر است.
SIC (کاربید سیلیکون) دارای پیوند محکم با کربن است که در طول اکسیداسیون نیاز به تجزیه (SIC + O₂ → SiO₂ + CO) دارد. این واکنش نسبتاً کند و ملایم است و از "اکسیداسیون بیش از حد" ناشی از غلظت بیش از حد سیلیکون محلی جلوگیری می کند (جلوگیری از تشکیل تعداد زیادی از اجزاء خوب Sio₂ که شناور دشوار است).
در چدن (آهن خاکستری و آهن انعطاف پذیر) ، کاربید سیلیکون مزایای قابل توجهی را ارائه می دهد:
معرفی کربن در هنگام دفع اکسیداسیون ، از بین رفتن کربن در هنگام ذوب ، جلوگیری از "کاهش کربن" در آهن مذاب.
حباب های تولید شده SiO₂ و CO آهن مذاب را تحریک می کنند و باعث ایجاد شناور اجزاء می شوند. علاوه بر این ، وجود کربن ، مورفولوژی گرافیت را اصلاح می کند ، و به اثرات دفع اکسیداسیون و تلقیح می شود.
برای کاربردهای حساس به کربن مانند فولاد ریخته گری و آلیاژهای کم کربن ، Ferrosilicon دفع اکسیداسیون برتر (راندمان بالا و تداخل کربن) را ارائه می دهد.
برای کاربردهای تحمل کربن مانند چدن و آلیاژهای کربن بالا ، کاربید سیلیکون یک روش دفع اکسیداسیون ملایم تر و پایدارتر ، به طور هم افزایی محتوای کربن و ریزساختار را برای یک اثر کلی برتر ارائه می دهد.





