فلز سیلیکون(Si بزرگتر یا مساوی 98٪) به دلیل خلوص بالا و ناخالصی کم، بر صنعت آلیاژ آلومینیوم مسلط است، در حالی که فولادسازی و ریختهگری تمایل دارند.فروسیلیس (FeSi). این تفاوت اصلی ناشی از تطبیق دقیق سازگاری ترکیبی، اثربخشی هزینه و الزامات عملکردی است.
تفاوت در ترکیب و خواص بین فلز سیلیکون و فروسیلیکون به طور مستقیم مناطق کاربرد آنها را تعیین می کند:
| بعد مقایسه | سیلیکون متال | فروسیلیس | تاثیر هسته |
| ترکیب هسته | Si بزرگتر یا مساوی 98.0٪ (-درجه نهایی بیشتر از یا مساوی 99.3%)، Fe/Al/Ca ناخالصی هستند (کل کمتر یا مساوی 3.0%) | Fe 25%-70%، Si 30%-75% (به عنوان مثال،FeSi75حاوی 72-80٪ Si) | سیلیکون با خلوص{0} بالا برای کاربردهایی که به ناخالصی کم نیاز دارند مناسب است، در حالی که فروسیلیکون حاوی آهن میتواند به طور همزمان آلیاژ شود. |
| فرآیند تولید | ذوب-ماسه کوارتز و کک در دمای بالا (بدون منبع آهن)، مصرف انرژی بالا (12000-15000 کیلووات ساعت در هر تن سیلیکون) | ذوب شن کوارتز + کک + ضایعات فولاد، با مصرف انرژی کم (8000-10000 کیلووات ساعت در هر تن فروسیلیس) | قیمت فلز سیلیکون 30 تا 50 درصد بیشتر از فروسیلیس است. |
| عملکرد اصلی | حامل عنصر سیلیکونی-با خلوص بالا، تمرکز بر آلیاژسازی و سنتز شیمیایی | عملکرد دوگانه اکسیداسیون و آلیاژسازی، به طور همزمان عنصر آهن را فراهم می کند | FeSi برای نیازهای ترکیبی فولادسازی از جمله اکسید زدایی و مکمل آهن مناسب تر است. |

منطق اصلی پشت تسلط سیلیکون فلزی در صنعت آلیاژ آلومینیوم
(1) تقاضای سخت آلیاژهای آلومینیوم برای "آهن کم و سیلیکون بالا":
الزامات کنترل ناخالصی:آلیاژهای آلومینیوم (مخصوصاً درجه{0}بالا) نسبت به ناخالصیهای آهن بسیار حساس هستند (Fe کمتر یا مساوی 0.3%). فلز سیلیکون با محتوای آهن کمتر یا مساوی 0.4٪ (سیلیکون گرید 441#) باعث نمی شود که میزان آهن آلومینیوم از حد استاندارد بیشتر شود. با این حال، اگر فروسیلیس (آهن بیشتر یا مساوی 25٪) استفاده شود، محتوای آهن آلومینیوم به سرعت به بیش از 1.5٪ افزایش می یابد، و فاز شکننده AlFeSi را تشکیل می دهد و در نتیجه کاهش 30٪ در استحکام کششی و کاهش ازدیاد طول به زیر 5٪، نامناسب برای کاربردهای هسته ای و قطعات خودرویی مانند مشخصات ساختمانی می شود.
تقویت آلیاژ و بهینه سازی جریان پذیری:
مکانیسم عمل:اتم های سیلیکون در ماتریس آلومینیوم ادغام می شوند و باعث اعوجاج شبکه و بهبود استحکام و سختی می شوند. به طور همزمان، ویسکوزیته مایع آلیاژی را کاهش می دهد، جریان پذیری ریخته گری را بهبود می بخشد و عیوب "ریخته گری ناقص" را کاهش می دهد.
(2) تطبیق دقیق هزینه و عملکرد
مزیت اثربخشی-هزینه برنامه بالا-:اگرچه هزینه فلز سیلیکون بالاتر از فروسیلیس است،-کاربردهای نهایی آلیاژهای آلومینیوم نیازمند خلوص سختگیرانه هستند. ویژگیهای ناخالصی کم فلز سیلیکون میتواند از هزینههای تصفیه بعدی جلوگیری کند و هزینه کلی 20٪ -30٪ کمتر از محلول "فروسیلیک + تصفیه" است.
عملکرد غیر قابل تعویض:خلوص بالای فلز سیلیکون آن را به ماده اولیه اصلی برای ریختهگری دقیق آلیاژهای آلومینیوم تبدیل میکند. پس از این، جریان پذیری مایع آلیاژی 20٪ -30٪ افزایش می یابد و میزان نقص تخلخل ریخته گری های دقیق (مانند بلوک های سیلندر موتور) از 1.2٪ به 0.3٪ کاهش می یابد که چیزی است که فروسیلیس نمی تواند به آن دست یابد.

دلایل اصلی که چرا فلز سیلیکون بر فولادسازی/ریخته گری تسلط ندارد
(1) فولادسازی: مزایای دوگانه فروسیلیس در "اکسید زدایی + آلیاژسازی"
تفاوت در راندمان دی اکسیداسیون:
Si و Fe فروسیلیکون به طور هم افزایی برای اکسید زدایی (Si + 2FeO → SiO2 + 2Fe) کار می کنند و بازده اکسید زدایی 20 تا 30 درصد بیشتر از سیلیکون فلزی است. افزودن 0.3٪ -0.8٪ می تواند محتوای اکسیژن فولاد مذاب را از 80ppm به 35ppm کاهش دهد. در حالی که سیلیکون فلزی برای رسیدن به همان اثر به 0.5٪ -1.0٪ نیاز دارد و هزینه آن بیش از 30٪ بالاتر است.
سازگاری آلیاژی:
فولادسازی نیاز به پر کردن همزمان آهن دارد. فروسیلیس حاوی 25 تا 70 درصد آهن است که به آهن مذاب اجازه می دهد مستقیماً آهن را دوباره پر کند و از نیاز به ضایعات اضافی فولاد جلوگیری کند. سیلیکون فلزی حاوی آهن نیست، به منبع آهن جداگانه نیاز دارد و در نتیجه فرآیندی دست و پا گیر و افزایش هزینه ها را به دنبال دارد.
(2) میدان ریخته گری: هزینه متوازن و اثر تلقیح فروسیلیس
مزیت هزینه قابل توجه:
ریختهگری نسبت به آلیاژهای آلومینیوم نیاز کمتری به ناخالصیها دارد، و فروسیلیکون 30%-50% کمتر از سیلیکون فلزی هزینه دارد، که آن را برای تولید در مقیاس بزرگ چدن معمولی و فولاد چدنی مناسب میسازد.
اثر تلقیح مناسب تر:
آهن موجود در فروسیلیس میتواند رسوب گرافیتی شدن را افزایش دهد و اندازه دانههای ریختهگری را اصلاح کند، در حالی که خلوص بالای سیلیکون فلزی میتواند کارایی تلقیح را کاهش دهد و نیاز به افزودن تلقیحکنندهها (مانند آلیاژهای سیلیکون-کلسیم) و افزایش بیشتر هزینهها دارد.





